مشورت و شورا در اسلام به عنوان یکی از امور زیربنایی و اساسی مطرح است که قوام و دوام جامعه اسلامی را تضمین می‌کند. در موارد متعددی در سیره و سبک زندگی رسول خدا صلی‌الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام مشاهده می‌کنیم که آن بزرگان با وجود اینکه از عقل کامل و دانش الهی برخوردار بودند، اما با مردم به مشورت می‌نشستند، از آن‌ها رأی و نظر‌ها را جست‌وجو می‌کردند، به نظر اکثریت احترام گذاشته و به آن عمل می‌کردند؛ چه‌بسا در مواردی نظر آن بزرگان با رأی اکثریت همخوانی نداشت. اما در هر صورت با توجه به آثار اجرای رأی اکثریت، آن را بر رأی و نظر خود ارجحیت می‌دادند.